جت لی که پیش از ورود به فیلم‌های هالیوودی انگلیسی‌زبان، یک ستاره اکشن مشهور در هنگ‌کنگ بود، تمرین هنرهای رزمی را در هشت سالگی به عنوان هنرجوی ووشوی مدرن آغاز کرد. لی که متولد پکن است به نمایندگی از چین در مسابقات ووشو در سرتاسر جهان شرکت کرد و حتی برای ریچارد نیکسون، رئیس جمهور آمریکا نیز نمایشی را در محوطه کاخ سفید اجرا نمود.
مهارت‌های گسترده لی در ووشو توجه صنعت سینما را به خود جلب کرد و «معبد شائولین» در سال ۱۹۸۲ اولین فیلم بلندی بود که لی در آن ایفای نقش کرد. «معبد شائولین» نه تنها یک فیلم موفق و بزرگ در چین بود، بلکه تاثیر بسیار ملموسی در دنیای واقعی داشت.
موفقیت این فیلم باعث افزایش علاقه مردم به معبد افسانه‌ای شائولین در چین شد که به عنوان مرکز کونگ‌فو و با نام‌هایی مانند بروس لی شناخته می‌شود. معبد شائولین پس از آن، به پایه‌ داستان بسیاری از فیلم‌های رزمی و به یکی از بزرگ‌ترین نشانه‌ها و نمادهای چین تبدیل شد و همه این‌ها به لطف تاثیر معبد شائولین است.
لی پس از موفقیت «معبد شائولین»، در دو دنباله «معبد شائولین ۲: بچه‌های شائولین» در سال ۱۹۸۴ و «هنرهای رزمی شائولین» در سال ۱۹۸۶ نیز بازی کرد. او با آثار موفق بعدی خود مانند «پنجه افسانه‌ای» و سریال «روزی روزگاری در چین» به یک اسطوره سینمای رزمی تبدیل شد اما حرفه لی با فیلم‌های «معبد شائولین» رونق گرفت و این آثار هم‌چنان به عنوان نقطه عطف کارهای او شناخته می‌شوند. پس با هم فیلم‌های «معبد شائولین» را بررسی و از بدترین تا بهترین‌ رتبه بندی می‌کنیم.
جت لی
دومین فیلم از سه‌گانه «معبد شائولین» مطمئنا ضعیف‌ترین فیلم در بین این آثار است. استاد هنرهای رزمی، جت لی، نقش سانلونگ، پسرخوانده راهب سابق شائولین، تیان لونگ (یو های) را بازی می‌کند. تیالونگ و برادرش ییلونگ (هو جیان کیانگ)، سانلونگ و هفت یتیم دیگر را بزرگ می‌کنند، به آن‌ها آموزش کونگ‌فو می‌دهند و با خانواده بائو برای رویارویی با گروهی از راهزنان بی‌رحم متحد می‌شوند. «بچه‌های شائولین» در سال ۱۹۸۴ در چین به موفقیت رسید اما اغلب به عنوان ضعیف‌ترین اثر این سری شناخته می‌شود و به درستی هم همین‌طور است. «بچه‌های شائولین» با اختلاف کمدی‌ترین فیلم در بین این سه فیلم است که تعداد زیادی عناصر کمدی و حتی موزیکال در داستان آن گنجانده شده اما متاسفانه این عناصر تاثیر چندانی ندارند.
سکانس‌های رزمی «بچه‌های شائولین» بسیار هماهنگ و جالب به نظر می‌رسند اما بیش از حد نمایشی و شبیه به رقص هستند. این فیلم لحنی ناهموار دارد و صحنه‌های رزمی آن بیشتر شبیه به شانگ‌چی از مارول است و بازی جت لی در نقش سانلونگ متاسفانه ضعیف‌ترین اجرای اوست و این فیلم به طور کلی به عنوان یکی از آثار اکشن بد جت لی شناخته می‌شود. «بچه‌های شائولین» به هیچ وجه فیلم افتضاحی نیست اما در واقع برای کسانی مناسب است که صرفا دوست دارند تمام آثار «معبد شائولین» را تماشا کنند.
جت لی
جت لی در ۱۹ سالگی در اولین فیلم خود، «معبد شائولین»، در نقش جو یوان انتقام‌جو ایفای نقش نمود. یک جنگسالار محلی پدر جو را می‌کشد. پس از آن، جو تحت حمایت راهبان معبد شائولین قرار می‌گیرد و در کونگ فو مهارت پیدا می‌کند و مصمم به انتقام‌جویی از جنگسالار می‌شود. «معبد شائولین» پر از سبک‌های رزمی عالی و صحنه‌های آموزشی است اما بیشتر به خاطر سکانس معروف «چهار فصل» در یادها مانده است. لی به شکل غیرمسلح و هم‌چنین مسلح به مدت یک سال تمرین کرده بود و در این سکانس خود را به عنوان یک ورزشکار حرفه‌ای و با مهارت ووشو به مخاطبان اثبات کرد.
«معبد شائولین» که طی یک دوره سه ساله فیلم‌برداری شد و اولین فیلمی بود که از معبد واقعی شائولین به عنوان لوکیشن استفاده کرد، در واقع آغازگر حرفه کاری جت لی محسوب می‌شود و معبد شائولین و هنرهای رزمی شائولین را به ترند جدید فیلم‌های کونگ‌فو تبدیل کرد. حرفه کاری خود لی با موفقیت «معبد شائولین» ارتقا پیدا کرد و این همان واقعیتی است که امروزه به راحتی نادیده گرفته می‌شود. او پس از آن در تعداد زیادی از فیلم‌های کلاسیک و محبوب کونگ‌فو نقش داشته است. این فیلم به عنوان یک یادگار تاریخی کونگ‌فو در دهه ۸۰ میلادی و سنگ محک فرهنگی تاریخچه طولانی معبد شائولین شناخته می‌شود.
جت لی
«معبد شائولین ۳: هنرهای رزمی شائولین» که هم‌چنین با عنوان «هنرهای رزمی شائولین» شناخته می‌شود، تنها فیلم جت لی با همکاری شرکت شاو برادرز و تنها همکاری او با کارگردان افسانه‌ای فیلم‌های کونگ‌فو، لو کار لونگ است و به همین دلایل، یک فیلم برجسته با مضمون هنرهای رزمی به حساب می‌آید. لی نقش راهبی به نام لینگ ژی مینگ، هنرجوی آینده‌دار معبد شائولین شمالی را بازی می‌کند که نقشه انتقام‌جویی از قاضی هی سو (یو چنگوی) را در سر دارد. ژی مینگ در طول مسیر خود با راهبی از معبد شائولین جنوبی، چائو وی (هو جیان کیانگ) و خواهرزاده ابوت معبد، سی ما یان (هوانگ کیویان)، آشنا می‌شود.
«هنرهای رزمی شائولین» که قطعا دارای بهترین صحنه‌های اکشن کل این سه‌گانه است، مجموعه گسترده‌ای از مبارزات به سبک شمالی و جنوبی را در صحنه‌های مبارزه خود به زیبایی‌ به نمایش می‌گذارد. این فیلم هم‌چنین در سکانس‌های آموزشی خود خلاقیت زیادی به خرج می‌دهد.‌ برای مثال در سکانسی شاهد مسابقه خوشنویسی بین راهبان با مبارزان کونگ‌فو هستیم که در نوع خود جالب توجه است. «هنرهای رزمی شائولین» هم‌چنین گسترده‌ترین اثر در بین فیلم‌های «معبد شائولین» است و زیبایی مناظر چین را به واسطه مکان‌هایی مانند شهر ممنوعه به تصویر می‌کشد. از همه مهم‌تر، نبرد پایانی فیلم، نمایشی خشونت‌آمیز است و ارتشی از راهبان شمالی و جنوبی، هم با سلاح و هم با دست خالی به نیروهای هی سو می‌پیوندند. در نهایت، «هنرهای رزمی شائولین» متفاوت‌ترین فیلم در این سه‌گانه است و داستانی الهام‌بخش دارد و بازی جت لی در این فیلم، یادآور موفقیت بروس لی در فیلم «رئیس بزرگ» است.
منبع: screenrant


source

توسط techkhabari