در حال حاضر، در بازار گجت‌های هوشمند، هدفون، ایربادز، هندزفری و… زیادی وجود دارند که برخی از آن‌ها، قادر به حذف یا کاهش نویز هستند. اما شرکت‌های تولیدکننده‌ی این دست از محصولات، دو قابلیت متفاوت را با دو نام و رویکرد متفاوت، در هدفون‌های خود تعبیه می‌کنند؛ یکی از آن‌ها نویز کنسلینگ نام دارد که همانطور که از نامش پیداست، برای حذف نویز مناسب است، دیگری هم نویز ایزولیشن که در راستای ایزوله‌سازی نویز عمل می‌کند. حال این پرسش به وجود می‌آید که عملکرد کدام یک از این دو بهتر است؟
بازار هدست‌ها و هدفون‌ها همیشه پر رونق بوده و هنوز هم هست. طی چند سال اخیر، بسیاری از شرکت‌ها حتی به تولید ایربادزها هم روی آورده‌اند که محصولاتی بسیار کوچک و بی‌سیم هستند و درون گوش قرار می‌گیرند. میزان فروش این محصولات هم به شدت بالا بوده است که این نشان می‌دهد کاربران تا چه اندازه به استفاده از این گجت‌ها علاقه‌مند هستند. از آن جایی که شرکت‌های فعال در این زمینه بسیار زیاد هستند، به همین خاطر رقابت عجیبی هم در این بین وجود دارد و هر شرکت می‌خواهد محصولش، بهترین عملکرد را در مقایسه با سایر رقبا داشته باشد. در نتیجه قابلیت‌های جذابی را در آن‌ها قرار می‌دهند.
وقتی در رابطه با هدفون‌ها حرف می‌زنیم، قابلیت جذاب، غالبا همان حذف نویز است که باعث می‌شود کاربران هنگام مکالمه یا گوش دادن به موسیقی، هیچ صدای مزاحمی را از اطراف نشنوند تا در نتیجه صدای مخاطب یا موسیقی، به بهترین شکل ممکن به گوش آن‌ها برسد. اما یک سری شرکت‌ها هستند که هدفون آن‌ها، قابلیت حذف نویز ندارد، البته عملکرد آن مشابه است، ولی ایزوله‌ساز نویز نام دارد.
در حال حاضر شاید بسیاری از کاربران تصور کنند چون این دو قابلیت، یک کار را انجام می‌دهند، تفاوت خاصی هم با هم ندارند. اما باید این نکته را به خاطر داشته باشید که این دو، دو روش کاملا متفاوت برای مسدود کردن صداهای ناخواسته هستند. اگر مشتاق هستید بدانید تفاوت بین نویز کنسلینگ و نویز ایزولیشن چیست، ادامه‌ی مطلب را از دست ندهید.
نویز کنسلینگ نویز ایزولیشن
نویز کنسلینگ که در واقع از آن به عنوان «active noise cancellation» (یا به اختصار، ANC) یاد می‌شود، یک فرایند الکترونیکی است که از طول موج صدا استفاده کرده و به صورت فعال و لحظه‌ای، صدای ناخواسته‌ی محیط را حین برقراری مکالمات یا گوش دادن به موسیقی، کاهش دهد. هدفون‌ها یا ایربادزهایی که از این قابلیت بهره می‌برند، به لطف میکروفون‌های قدرتمندی که دارند، از صدای اطراف‌شان الگوبرداری می‌کنند تا بتوانند آن‌ها را حذف کنند.
از آن‌جایی که فرایند حذف نویز در این حالت، نیازمند میکروفون‌های قدرتمند است، در نتیجه هزینه‌ی ساخت هم افزایش پیدا می‌کند. به همین خاطر هم هست که در هدفون‌های ارزان‌قیمت، خبری از ANC یا همان حذف نویز فعال نیست و فقط در هدفون‌های بالارده و در بسیاری مواقع فقط در مدل‌های پریمیوم شرکت‌هایی چون سونی، Bose و اپل شاهد حضور آن هستیم. علاوه بر این‌ها، وجود میکروفون بیشتر، باعث می‌شود باتری بزرگ‌تری هم در هدفون‌ها بکار گرفته شود تا بدین ترتیب کاربران بتوانند در شرایطی که حذف نویز فعال است، مدت زمان بیشتری از محصول خود استفاده کنند.
اما نویز ایزولیشن همانطور که از نامش پیداست، نه در راستای حذف صداهای ناخواسته بلکه بیشتر در راستای ایزوله‌سازی یا همان جداسازی آن‌ها بکار گرفته می‌شود. در واقع در این حالت، صدایی حذف نمی‌شود، بلکه فقط از رسیدن آن به گوش شما جلوگیری می‌شود. شرکت‌هایی که این قابلیت را در هدفون خود قرار می‌دهند، دیگر مجبور نیستند از میکروفون استفاده کنند، چرا که یک سری سیلیکونی، خیلی سفت و سخت درون گوش شما می‌نشیند و نمی‌گذارد صدای اطراف را بشنوید.
به عبارتی ساده‌تر، شرکت‌های تولیدکننده‌ی هدفون، نویز ایزولیشن را با تغییر طراحی هدفون میسر می‌کنند. برای مثال شکل ظاهری، مواد استفاده شده در ساخت و میزان فیت بودن آن درون گوش، مواردی هستند که در جداسازی نویز یا همان ایزوله‌سازی آن، تأثیر به سزایی دارند. ایربادزهای بی‌سیمی که از سری‌های سیلیکونی و همچنین قابلیت حذف نویز اکتیو بهره می‌برند، مثل ایرپادز پرو، گلکسی بادز ۲ و …، حتی زمانی که به یک فایل صوتی گوش نمی‌دهید هم صداها را تا حدودی مسدود می‌کنند. در طرف مقابل محصولاتی نظیر ایربادز که هیچ سری خاصی ندارند، از لحاظ ایزوله‌سازی نویز، عملکرد بسیار ضعیفی دارند.
تا اینجای کار احتمالا متوجه شده‌اید که هدفون‌های مجهز به ANC یا حذف نویز فعال، در واقع به صورت پیش‌فرض از قابلیت ایزوله‌سازی صدا هم بهره می‌برند. چرا که وقتی یک هدفون به لطف سری‌های سیلیکونی که دارد، به راحتی درون گوش می‌نشیند، چه بخواهیم چه نخواهیم، اندکی از صدای محیط را خنثی می‌کند، یا به عبارتی، عمل ایزوله‌سازی نویز را انجام می‌دهد. البته شاید همچنان یک سری صداها را بشنوید؛ اینجاست که حذف نویز فعال وارد ماجرا می‌شود و به لطف میکروفون‌های قدرتمند، صداها را تا جایی که امکان دارد از بین می‌برد. این قابلیت به خصوص در زمان‌هایی که مشغول گوش دادن به یک فایل صوتی با صدای کم هستید، می‌تواند مفید واقع شود.
اگرچه نمی‌توان در زمینه‌ی حذف نویز، رقیبی برای قابلیت ANC پیدا کرد، اما گاهی اوقات، ایزوله‌سازی نویز هم می‌تواند بسیار موثر باشد و صداهای اطراف را به شکل غافلگیرکننده‌ای مسدود کند. این موضوع به خصوص هنگامی که صداهای محیط در فرکانس میانه یا بالا قرار دارند، حس می‌شود. برای اینکه یک هدفون یا ایربادز مجهز به نویز ایزولیشن، بهترین عملکرد را از خود به نمایش بگذارد، باید تا جایی که امکان دارد، درون/روی گوش قرار بگیرد. چون تمام این قابلیت، به همین یک مورد بستگی دارد. اگر از ایربادز استفاده می‌کنید، در درجه‌ی اول باید سری سیلیکونی را روی آن قرار دهید که دقیقا درون گوش شما می‌نشیند. اگر هم از هدفون‌های رو گوشی استفاده می‌کنید، باید باندها را به گونه‌ای تنظیم کنید که کاملا گوش شما را فرا بگیرند تا هیچ صدایی از اطراف وارد گوش شما نشود.
ایربادزهایی که از آن‌ها به عنوان IEM یاد می‌شود، در ایزوله‌سازی صدا عملکرد بی‌نظیری دارند. شرکت‌های سازنده این هدفون‌ها را به گونه‌ای طراحی کرده‌اند که بتوانند بیشترین میزان نویز را بدون استفاده از میکروفون، مسدود کنند، آن هم فقط با قرارگیری کامل درون گوش کاربر. در حالی که هدف سازندگان این نوع هندزفری‌ها، افراد حرفه‌ای در زمینه‌ی موسیقی هستند، با این حال در میان کاربران عادی هم شاهد افزایش محبوبیت این نوع گجت‌ها هستیم.
تفاوت بین IEM (چپ) و ایربادز (راست)
نکته‌ی جالبی که باید بدانید این است که گوش دادن به موسیقی با صدای بلند هم به نوبه‌ی خود، یک حالت طبیعی از حذف نویز را به وجود می‌آورد. این یک چیز بدیهی است اما جالب است بدانید گوش دادن به موسیقی با صدای بلند، آن هم در شرایطی که یک هدفون یا ایربادز عالی از لحاظ ایزوله‌سازی نویز داشته باشید، جلوه‌های حذف نویز را برای‌تان ایجاد می‌کند. بنابراین اگر در محدودیت بودجه قرار دارید و در عین حال می‌خواهید صدای محیط را حین گوش دادن به محتوی صوتی نشنوید، می‌توانید ایربادز یا هدفونی را خریداری کنید که در درجه‌ی نخست از سری‌های سیلیکونی باکیفیتی بهره می‌برد و می‌تواند در ایزوله‌سازی نویز، عملکردی بی‌نظیر از خود به نمایش بگذارد. در درجه‌ی دوم هم اطمینان حاصل کنید که بلندی صدای آن به حد قابل قبولی می‌رسد. حالا می‌توانید خوشحال باشید چرا که با کمترین هزینه، یک محصول با قابلیت حذف نویز اکتیو نسبی هم در اختیار دارید. البته اگر گوش‌تان با شنیدن محتوی صوتی با صدای بلند با مشکل مواجه نمی‌شود.
اگر هم تمایل دارید به موسیقی گوش دهید اما نه با صدای بلند و گوش‌خراش و در عین حال نمی‌خواهید صدای محیط شما را آزار دهد، بهتر است بودجه‌ی خود را افزایش دهید چرا که هیچ چیز نمی‌تواند مانند هدفونی با بهره‌مندی از قابلیت حذف نویز اکتیو، نیاز شما را برطرف کند.

اگر با خواندن این متن، باز هم این پرسش برای‌تان وجود دارد که از بین هدفونی با قابلیت نویز ایزولیشن و کنسلینگ، کدام را باید انتخاب کنید، پیشنهاد می‌شود در ابتدا به یک سری پرسش پاسخ دهید. چون در این صورت می‌توانید به نیاز خود جهت داده و بهتر تصمیم بگیرید.
در درجه‌ی نخست، مشخص کنید بودجه‌تان چقدر است؟ شاید اصلا نتوانید برای محصولی با قابلیت پیشرفته‌ی حذف نویز هزینه کنید. بنابراین به خودی خود، انتخاب شما محدود می‌شود و اصلا نیازی به پرسیدن موارد مختلف هم نخواهد بود. اما اگر بودجه‌ی کافی برای خرید هر دو هدفون را دارید و با این حال دو دل هستید، به این فکر کنید که چه طراحی را بیشتر می‌پسندید؟ اگر به هدفونی علاقه دارید که از طراحی پشت‌باز بهره می‌برد و رزونانس صدا را در آن می‌شنوید، باید بدانید که بهتر است استفاده از آن‌ها را به درون خانه محدود کنید. چون نه تنها عملکرد ضعیفی در ایزوله‌سازی نویز دارند بلکه صدای زیادی را هم به محیط اطراف پخش می‌کنند. یعنی محتوی صوتی که به آن گوش می‌دهید، تا حدودی به گوش افراد دیگر هم می‌رسد.
پرسش دومی که باید به آن پاسخ دهید این است که در چه محیطی بیشتر فعالیت می‌کنید؟ اگر محیط اطراف شما شلوغ است و این شلوغی باعث می‌شود نتوانید به کارهای خود رسیدگی کنید یا تماس برقرار کنید، هدفون‌هایی که دارای حذف نویز اکتیو هستند می‌توانند به کمک‌تان بیایند. اما اگر بیشتر در محیط خانه هستید یا کتاب‌خانه، چه نیازی است برای هدفونی هزینه کنید که از حذف نویز اکتیو بهره می‌برد؟ در این محیط‌ها چه صدایی وجود دارد که حتما باید حذف نویز فعال برای حذف آن‌ها وارد عمل شود؟
در نهایت هم باید به شرایطی اشاره کنیم که در آن، نیاز دارید صدای بیرون را بشنوید. یک سری از هدفون‌ها هستند که در کنار بهره‌مندی از قابلیت حذف نویز فعال، از حالت transparency نیز بهره می‌برد. این قابلیت به کاربر کمک می‌کند صداهای خارجی را حتی در صورتی که به موسیقی با صدای بلند گوش می‌دهند، بشنود. این قابلیت به خصوص زمانی که می‌خواهید در خارج از خانه به انجام تمرین‌های مختلف بپردازید، به کمک‌تان می‌آید چرا که اجازه می‌دهد صدای افراد مختلف یا بوق ماشین‌ها را بشنوید.
برای تمام سلیقه‌ها، هدفون‌های مختلفی هم وجود دارد. کافی است بودجه و نیاز خود را مشخص کنید و سپس به فروشگاه‌ها سر بزنید تا متوجه شوید با انبوهی از انتخاب‌ها روبرو هستید. اما به خاطر داشته باشید یک هدفون، ایربادز یا ایرفون، فقط در زمینه‌ی حذف نویز یا ایزوله‌سازی صدا نیست که باید عملکرد خوبی داشته باشد؛ کیفیت صدا، طراحی، سهولت قرارگیری در گوش، عدم ایجاد ناراحتی بعد از استفاده‌ی طولانی، کیفیت و سرعت اتصالات، زمان تأخیر، دوام، کیفیت ساخت، طول عمر باتری و بسیاری موارد دیگر هم در انتخاب یک هدفون دخیل هستند. هرچند محصولاتی با قابلیت حذف نویز قدرتمند، تمام موارد یادشده را هم به شکل قابل قبولی در خود دارند، اما فراموش نکنید که هزینه‌ی آن‌ها بالاست.
به صورت کلی، تفاوت بین قابلیت نویز کنسلینگ و نویز ایزولیشن در یک نگاه، به شرح زیر است:
ایرپادز پرو با قابلیت حذف نویز اکتیو
ایربادز Shure Aonic 215 با قابلیت نویز ایزولیشن
انتخاب شما از بین محصولاتی مجهز به این دو قابلیت چیست؟ فکر می‌کنید کدام یک از آن‌ها بیشتر به کارتان می‌آید؟
منبع: How-To Geek ،CNET


source

توسط techkhabari