بحث درباره‌ی انتخاب بین فایل‌های RAW و JPEG همیشه داغ است. اینکه کدام‌ یک برای عکاسی مناسب‌تر هستند و هر کدام چه مزایایی دارند. اما RAW یا TIFF چطور؟ کدام‌یک مناسب‌تر هستند؟ این سؤال شاید چندان متداول نباشد، ولی دانستن پاسخ آن اهمیت بالایی دارد. برای پاسخ‌ دادن به این سؤال، باید به مقایسه فرمت RAW و TIFF بپردازیم. به همین منظور، در این مقاله به بررسی ویژگی‌های هریک از فرمت‌های RAW و TIFF می‌پردازیم و توضیح‌ خواهیم داد که هر کدام برای چه کارها و اهدافی مناسب‌تر هستند. در انتهای مقاله متوجه خواهید شد که از فایل‌های RAW یا TIFF چه زمانی و با چه هدفی استفاده کنید.

TIFF مخفف عبارت Tagged Image File Format است. این فرمت برای فایل‌های غیر فشرده گرافیک شطرنجی به کار می‌رود. در صنعت عکاسی از این فرمت معمولا برای ذخیره تصاویر با کیفیت بالا و پردازش شده (ادیت شده) استفاده می‌شود.
بیشتر مردم، حتی بسیاری از عکاس‌های آماتور، با فرمت TIFF آشنایی کافی ندارند. برخی شاید حتی استدلال کنند که این فرمت منسوخ شده و نباید استفاده شود.
از سوی دیگر، عکاس‌های حرفه‌ای هنوز بر این باور هستند که فرمت TIFF بهترین فرمت برای ذخیره تصاویری که کار ویرایش و یا روتوش آن‌ها تمام شده است.

پیش از شروع مقایسه فرمت RAW و TIFF، لازم است با فرمت RAW هم آشنایی پیدا کنیم. فایل‌های RAW حاوی داده‌های پردازش نشده از یک عکس هستند. در قالب یک مثال می‌‌توان گفت که فرمت RAW شبیه یک رول فیلم استفاده نشده است.
اکثر فرمت‌های فایل‌های RAW نام‌هایی اختصاصی دارند. به همین خاطر است که پسوندی با نام .RAW را جایی مشاهده نمی‌کنید. در عوض احتمالا با پسوندهایی مثل NEF, .NRW, .CR2, .CR3, .ARW, .DNG و یا سایر نمونه‌های دیگر برخورد کرده باشید.
تمام دوربین‌های حرفه‌ای و تقریبا اکثر دوربین‌های نیمه‌حرفه‌ای توانایی عکاسی با فرمت RAW را دارند. امروزه بیشتر دوربین‌های عکاسی از این فرمت پشتیبانی می‌کنند. برخی از گوشی‌های هوشمند هم حتی امکان عکس‌برداری با فرمت RAW را دارند. حتی اگر برنامه اصلی دوربین گوشی شما امکان ذخیره‌ی عکس با فرمت RAW را ندارد، همیشه می‌توانید این کار را از طریق برنامه‌‌های جانبی دیگر انجام دهید.

تصویر سمت چپ یک فایل RAW را نشان می‌دهد که ویرایش و ادیت شده و با فرمت TIFF ذخیره شده است. تصویر سمت راست همان عکس را نشان می‌دهد، اما در ابتدا با فرمت TIFF ذخیره شده و سپس ویرایش شده بود. اگر کمی بیشتر دقت کنید متوجه خواهید شد که های‌لایت‌ها در تصویر سمت چپ همچنان برخی جزئیات را دارند. این در حالی است که های‌لایت‌ها در تصویر سمت راست بریده شده و از بین رفته‌اند.
تصاویر با فرمت RAW تقریبا همیشه توسط خود دوربین تولید می‌شوند. به این دلیل که فایل‌های RAW حاوی اطلاعاتی پردازش نشده هستند که دوربین آن‌ها را در زمان عکس‌برداری ثبت کرده است.
این فرمت بیشترین انعطاف را در هنگام ویرایش تصویر به شما می‌دهد و جزئیات سایه‌ها و های‌لایت‌ها را حفظ می‌کند. در واقع، هیچ اطلاعاتی در یک فایل RAW دور ریخته نمی‌شود و تمام اطلاعات در اختیار شما هستند تا با استفاده از آن‌ها بتوانید نتیجه دلخواهتان را کسب کنید.
به همین خاطر است که تبدیل سایر فرمت‌ها (مانند JPEG یا TIFF) به RAW اصلا کاری منطقی نیست. چراکه هرگونه اطلاعات پردازش نشده هنگام ثبت فایل‌های JPEG یا TIFF از بین خواهند رفت؛ بنابراین تبدیل مجدد به فرمت RAW دیگر مفید نخواهد بود و داده‌های اضافی را دریافت نخواهید کرد.
در حال حاضر، اکثر دوربین‌ها امکان ثبت تصاویر در فرمت TIFF را ارائه نمی‌کنند. اما به طور معمول، فایل‌های TIFF برای فایل‌های اسکن شده کاربرد زیادی دارند. از این فرمت همچنین برای ذخیره کردن فایل‌های ویرایش شده هم استفاده می‌شود. در نظر داشته باشید که فایل‌های TIFF هم مانند RAW غیرفشرده‌ هستند. اما آن‌ها به‌اندازه‌ی فایل‌های RAW نمی‌توانند داده‌ها را در خود نگهداری کنند.
توصیه‌ی ما این است که از فایل‌های TIFF برای مواقعی استفاده کنید که قصد فشرده‌سازی تصویر را ندارید، ولی احتیاجی به ویرایش اساسی تصویر هم دیگر ندارید. به‌عبارت‌دیگر، تنها اولویت شما جلوگیری از افت کیفیت عکس است. برای مثال، اگر قصد ارسال یک فایل ادیت شده بسیار با کیفیت را به مشتری خود دارید، استفاده از این فرمت انتخابی عالی خواهد بود.

از آنجایی‌ که فایل‌های RAW حاوی اطلاعات بسیار زیادی هستند، احتمالا انتظار داشته باشید که در مقایسه با فایل‌های JPEG حجم بسیار بالایی داشته باشند. ولی جالب است بدانید حجم فایل‌های TIFF نزدیک به ۲ برابر فایل‌های RAW است.
کنجکاو هستید دلیل این موضوع را بدانید؟ فایل‌های RAW هیچ‌گونه اطلاعاتی درباره‌ی رنگ عکس ذخیره ندارند و تمام داده‌ها خام هستند. ولی در فایل‌های ذخیره شده با فرمت TIFF، عکس‌ها پردازش شده و در ۳ کانال رنگی سبز، قرمز و آبی دسته‌بندی شده‌اند.
در مقایسه‌ی فایل‌های مقایسه فرمت RAW و TIFF، این موضوع در واقع یکی از نقاط قوت فایل‌های RAW شناخته می‌شود. چراکه فایل‌های TIFF سنگین‌تر هستند، ولی حجم اطلاعات کمتری ذخیره می‌کنند. همچنین به همین خاطر است که ثبت مستقیم تصاویر با فرمت TIFF توصیه نمی‌شود، چراکه حافظه دوربین شما را به‌سرعت پر می‌کنند. حجم بالای این فایل‌ها همچنین باعث افت سرعت ذخیره‌سازی تصاویر می‌شود و در نتیجه مانعی برای عکاسی سریع هم خواهد بود.
اگر قصد ثبت تصاویری پردازش‌شده را دارید، بیشتر دوربین‌های عکاسی از فرمت JPEG پشتیبانی می‌کنند. فایل‌های ذخیره شده با این فرمت فشرده می‌شوند، اما حجم و اندازه آن‌ها حتی در بهترین کیفیت‌ها هم بسیار ناچیزتر از فایل‌های TIFF خواهد بود.

اکثر برنامه‌های ویرایشگر تصویر و یا سازماندهی تصاویر در همه‌ی سیستم‌عامل‌ها از فرمت TIFF پشتیبانی می‌کنند. این یکی از دلایل است که استفاده از فرمت TIFF را برای به‌اشتراک‌گذاری تصاویر جذاب می‌کند. از سوی دیگر، آن‌ها تصویر را بدون افت کیفیت ذخیره می‌کنند.
از سوی دیگر، پشتیبانی اپلیکیشن‌ها، نرم‌افزارها و سیستم‌عامل‌ها از فرمت RAW محدودتر است. همانطور که پیش‌تر توضیح داده شد، هر یک از تولیدکنندگان دوربین‌های عکاسی از پسوندی مختلف برای ذخیره‌سازی فایل‌های RAW خود استفاده می‌کنند. در همین راستا، هر کدام از این تولیدکنندگان نرم‌افزارهای خاصی را برای پردازش عکس‌های خود تولید و ارائه می‌کنند. برای مثال، شرکت Canon استفاده از نرم‌افزار Digital Photo Professional را توصیه می‌کند که قادر به پشتیبانی از فرمت‌های CRW، CR2 و CR3 است. شرکت نیکون (Nicon) نرم‌افزار ViewNX را منتشر کرده است و از آن برای باز کردن، بررسی، ویرایش و یا به‌اشتراک‌گذاری عکس‌های RAW خود استفاده می‌کند. شرکت سونی (Sony) هم به همین منوال نرم‌فزار RAW Driver و شرکت پاناسونیک (Panasonic) هم LUMIX RAW Codec را ارائه کرده است.
اگر چند دوربین عکاسی دارید و تمایل دارید که تمام فایل‌های RAW را با یک نرم‌افزار ویرایش کنید، احتیاجی نیست نگران باشید. نرم‌افزارهای متعددی به این منظور در بازار موجود است و از بیشتر فایل‌های با فرمت RAW پشتیبانی می‌کنند. در میان معروف‌ترین آن‌ها می‌توان به فتوشاپ (Photoshop) و Lightroom اشاره کرد. اگر اهل استفاده از سری نرم‌افزارهای شرکت ادوبی نیستید، جایگزین‌های مختلفی پیش روی شما خواهد بود که در میان بهترین آن‌ها می‌توان به Luminar AI ،Aurora HDR ACDSee، Photo Studio و Capture One اشاره کرد. همچنین شایان‌ذکر است که Adobe یک فایل RAW با پتنت باز توسعه داده است که به نام DNG (Digital Negative) شناخته می شود. بسیاری از دوربین‌ها و به‌خصوص گوشی‌های هوشمند فایل‌های DNG تولید می‌کنند.
همان‌طور که می‌بینید، RAW و TIFF دو فرمت معتبر، ولی با اهداف و کیفیت‌های مختلف هستند. اگر به انعطاف بیشتری برای ویرایش و ادیت تصاویر احتیاج دارید، فایل‌های RAW بهترین راه‌ برای ذخیره کردن تصاویر از طریق دوربین هستند. با این حال، اشتراک‌گذاری فایل‌ها RAW احتمالا ایده خوبی نیست و کسی از آن چندان استقبال نمی‌کند. چرا که آن‌ها به‌خوبی قابل مشاهده نیستند، افراد می‌توانند از لحاظ ویرایشی هرکاری با عکس شما انجام دهند و اینکه عموم افراد اطلاعات کافی برای ویرایش و بهره بردن از این فایل‌ها را ندارند. به‌طورمعمول،‌ هنگامی که می‌خواهید فایل‌های خود را با کیفیت بالا (مثلا برای یک مشتری) ارسال کنید، استفاده از فایل‌های TIFF بیشتر توصیه می‌شود. مادامی که قصد ویرایش مجدد تصاویر را نداشته باشید، استفاده از فایل‌های TIFF یک راهکار عالی برای جلوگیری از هرگونه افت کیفیت است. هنگامی که عکسی را با فرمت TIFF ذخیره کردید، می‌توانید آن‌ها را بدون افت کیفیت هرچند بار که می‌خواهید باز کرده و دوباره ذخیره کنید. به‌علاوه می‌توانید این فایل‌ها را بدون هیچ نگرانی به اشتراک بگذارید.
هیچ نوع فایل و فرمتی وجود ندارد که بهتر از دیگری باشد. چرا که آن‌ها فقط کاربردهای متفاوتی دارند. اگر قصد دارید ویرایش‌های سنگینی انجام دهید، بهتر است با فرمت RAW عکاسی کنید. اما اگر قرار است فایل نهایی را به اشتراک بگذارید، بهتر است آن را به TIFF تبدیل کنید.
پاسخ کوتاه این است که خیر، TIFF تصاویر شما را فشرده نمی‌کند و هر بار که فایل را باز می‌کنید و دوباره آن را ذخیره می‌کنید، کیفیت خود را از دست نمی‌دهید. با این‌ حال، فایل‌های TIFF پردازش می‌شوند؛ بنابراین، برخلاف یک فایل RAW که تمام داده‌ها را نگه می‌دارد، تمام اطلاعات اضافی و استفاده نشده در این فرمت حذف می‌شوند.
خیر. در این فرمت فقط تصاویر پردازش شده ذخیره می‌شوند و تمام داده‌های اضافی حذف می‌شوند. به همین دلیل است که انعطاف‌پذیری پس از پردازش کمتری نسبت به یک فایل RAW دارد.
بهترین راه برای تبدیل یک فایل RAW این است که آن را در یک برنامه ویرایش عکس (مثلا فتوشاپ) باز کنید، تصویر خود را پردازش کنید، سپس آن را به‌عنوان یک فایل TIFF ذخیره کنید یا خروجی بگیرید.
نرم‌افزارها و مبدل‌های مختلفی برای این کار وجود دارند، ولی استفاده از آن‌ها کارایی ندارد و ما هم توصیه نمی‌کنیم. همان‌طور که پیش‌تر بیان شد، داده‌های اضافی در فایل‌های TIFF حذف می‌شوند،‌ بنابراین هیچ داده‌ای برای تبدیل شدن به فرمت RAW وجود ندارد. مزیت اصلی فرمت RAW،‌ دسترسی به داده‌های پردازش‌نشده است.
برای کارکردن با این فایل‌ها احتیاج به نرم‌افزارهای ویرایشگر تصویری خواهید داشت که این فایل را پشتیبانی کنند. برخی از محبوب‌ترین گزینه‌ها شامل Adobe Photoshop، Lightroom و RAW Therapee می‌شود.
امیدواریم این مقاله توانسته باشد در زمینه مقایسه فرمت RAW و TIFF به شما کمک کند تا فرمت بهتری را برای کار خود انتخاب کنید. در انتها به ما بگویید شما کدام فرمت را ترجیح می‌دهید و چه دلیلی برای این انتخاب خود دارید؟ آیا سؤال دیگری هم درباره‌ی فایل‌های RAW یا TIFF دارید؟ نظرات خود را در بخش دیدگاه‌ها با ما به اشتراک بگذارید!
منبع: digital-photography-school


source

توسط techkhabari