در سپتامبر ۲۰۱۱ و کمی بیشتر از یک دهه پس از این‌که بیلی بین مربی تیم اوکلند، با استفاده از تجزیه و تحلیل‌های پیشرفته، بازی بیس بال را متحول کرد، مانی‌بال منتشر شد و داستان غیرقابل باور این مربی و تیمش را با مخاطبان به اشتراک گذاشت.
خود فیلم درست مانند تیم اوکلند اتلتیک که محوریت داستان این اثر است، اصلا روند مطمئنی نداشت و تغییرات متعددی را پشت سر گذاشت تا این که اکران‌ گردید و در نهایت، برد پیت برای بازی در این فیلم، نامزد جایزه اسکار شد.
این حقایق پشت صحنه، از ایده‌پردازی گرفته تا برنامه‌ریزی و تهیه، باعث می‌شود که شما خیلی بیشتر فیلم، بازیگران آن و انگیزه‌های عوامل سازنده را تحسین کنید و هم‌چنین این حقایق هستند که فیلم را به اثری قوی‌تر و یک کلاسیک جاودانه و الهام‌بخش تبدیل کرده‌اند که هنوز بعد از این همه سال، تماشاگران سینما را سرگرم می.کند. اما این حقایق چه هستند؟
مانیبال
تماشاگران در سپتامبر ۲۰۱۱ بود که با اکران مانیبال در سینماها، با بیلی بین (برد پیت) و بقیه کارکنان و بازیکنان اوکلند اتلتیک آشنا شدند اما کار بر روی فیلم مدت‌ها قبل از آن آغاز شده بود. در ژوئن ۲۰۰۳، مایکل لوئیس کتاب غیر داستانی خود به نام مانی‌بال: هنر برنده شدن در یک بازی ناعادلانه را منتشر کرد که شامل همه چیز از جمله سیستم تشکیل تیم اتلتیک و مهم‌تر از همه، تغییر شیوه بین در جستجوی بازیکنان مدنظر برای به دست آوردن بهترین نتیجه با تیمی بود که بازیکنانش کم‌ترین میزان حقوق را می‌گرفتند.
بر اساس گزارشات ورایتی، در سال ۲۰۰۴، سونی پیکچرز این کتاب را انتخاب نمود و استن چروین را موظف به نوشتن فیلمنامه کرد. فیلمنامه و روند فیلم قبل از این‌که طرفداران فیلم مانی‌بال را ببینند، چندین تغییر داشت. در مقطعی از زمان، دیوید فرانکل (کارگردان فیلم مارلی و من) قرار بود فیلم را کارگردانی کند اما استیون سودربرگ جانشین او شد و فرانکل هرگز فیلمبرداری را شروع نکرد.
فیلیپ سیمور هافمن، کریس پرت و استفن بیشاپ، همگی به ترتیب در نقش‌های هنری هاو، اسکات هاتنبرگ و دیوید جاستیس بازی‌های برجسته‌ای در مانیبال ارائه دادند اما در اوایل کار، هیچ یک از این سه بازیگر قرار نبود در این درام ورزشی بیوگرافیک ظاهر شوند. بر اساس گزارشات، در ماه مه ۲۰۰۹، هنگامی که استیون سودربرگ هنوز قرار بود فیلم را کارگردانی کند، مربی و دو ستاره نامبرده‌شده تیم اوکلند اتلتیک قرار بود نقش خود را در فیلم بازی کنند. با حذف نسخه سودربرگ، برنامه‌ها تغییر کرد و سه بازیگر جدید برای بازی در نقش این چهره‌های مشهور بیس بال، حاضر شدند.
مانیبال
مانی‌بال علاوه بر روایت داستان بیلی بین در اوکلند اتلتیک، مجموعه‌ای از فلش‌بک‌ها را نشان می‌دهد که در ارتباط با بیلی بین و سیستم آنالیز ورزشکاران نیویورک است. این بخش از فیلم در ابتدا شامل مصاحبه‌های تلویزیونی با برخی از هم تیمی‌های واقعی بین، از جمله داریل استراوبری و لنی دایکسترا بود که یک سال پس از انتقال بین به مینه‌سوتا، موفق به برنده شدن یک مسابقه جهانی با تیم متروپولیتن شدند. به گزارش ورایتی، این دو همکار قرار بود داستان.هایی را درباره شگفتی‌آفرینی تیم اوکلند اتلتیک و این که چگونه به این تیم پیوستند، تعریف کنند.
تولید مانی‌بال، ابتدا قرار بود در جولای ۲۰۰۹ آغاز شود اما این پروژه تنها پنج روز قبل از شروع به کار، لغو شد. بر اساس گزارش گاردین، سونی پیکچرز ناگهان ​​تصمیم گرفت تا فیلمبرداری را تعلیق کند، زیرا بازنویسی‌های لحظه آخری استیون سودربرگ را بیش از حد هنرمندانه و تخصصی می‌دانست و ترس از این داشت که مخاطبان فیلم کاهش پیدا کند. هم‌چنین این تصمیم زمانی نهایی شد که سودربرگ از سازش با استودیو خودداری کرد.
بعد از این اتفاق، نسخه سودربرگ در بازار آزاد عرضه شد اما هیچ کس، از جمله برادران وارنر و پارامونت نمی‌خواستند فقط چند ماه بعد از رکود بزرگ اقتصادی، چنین ریسک بزرگی انجام دهند. اما این پایان کار مانی‌بال نبود.
مانیبال
جونا هیل برای بازی در نقش پیتر برند در مانی‌بال، نامزد دریافت چندین جایزه از جمله اسکار و گلدن گلوب شد اما ستاره فیلم سوپربد، اولین انتخاب برای بازی در نقش دستیار برد پیت نبود. استیون سودربرگ (قبل از قطع همکاری)، دیمیتری مارتین (کمدینی را که بازیگر شده بود) را برای بازی در نقش پیتر برند که براساس شخصیت واقعی پل دپودستا طراحی شده بود، انتخاب کرد. این تصمیم در مارس ۲۰۱۰ لغو شد و گزارشات نشان می‌دهد که این تغییر برای ایجاد فضای کمدی گسترده‌تر در فیلم گرفته شد. با گذشت زمان، به راحتی می‌توان فهمید که چرا سونی پیکچرز شخصی مانند هیل را برای بازی در قالب نقش یکی از افراد اصلی فیلم انتخاب کرد.
پل دپودستا، مدت کوتاهی پس از انتخاب جونا هیل، از سازندگان فیلم درخواست کرد تا نام آن‌ها را تغییر دهند و بر اساس گزارشات ولچر، شخصیت دستیار مربی اوکلند اتلتیک در فیلم مانیبال، تخیلی و ساختگی است و فقط بر اساس دپودستا در زندگی واقعی ساخته شده است.
کریس پرت یکی از نام‌های بزرگ فیلم‌های اکشن است و اجراهایی فراموش‌نشدنی در فیلم‌های نگهبانان کهکشان، فرانچایز دنیای ژوراسیک و فیلم‌های دیگری مانند فیلم جنگ فردا در سال ۲۰۲۱ داشته است اما این بازیگر، همیشه در قالب یک قهرمان اکشن نبوده و در فیلم مانیبال نیز نقش آفرینی کرده است. او در مصاحبه با ونیتی فیر در سال ۲۰۱۷ گفت که هنگام انتخابش برای بازی در نقش اسکات هاتنبرگ، وزن او یک مشکل بزرگ بوده است. او بیان کرد:
«این اولین باری بود که کسی از وزن من ناراضی بود و من را چاق خطاب می‌کرد. بنابراین تصمیم گرفتم مانند کشتی‌گیران، وزنم را کاهش دهم. من نمی‌توانستم مربی تهیه کنم، بنابراین با دویدن و رژیم گرفتن و قطع استفاده از الکل، وزنم را کم کردم.»
مدت کوتاهی پس از کاهش وزن و پیوستن به گروه بازیگران مانیبال، کریس پرت در فیلم ۳۰ دقیقه پس از نیمه‌شب نیز نقش آفرینی کرد و خوش درخشید.
مانیبال
بنت میلر، سومین و آخرین فردی بود که برای کارگردانی این فیلم منصوب شد و تنها کارگردانی بود که واقعا تمام صحنه‌های فیلم با هماهنگی او تصویربرداری شد. او در سال ۲۰۱۰ روی کار آمد اما هنگامی که برد پیت (تهیه‌کننده فیلم) برای امضای قرارداد برای کارگردانی با او تماس گرفت، این فیلمساز برای کار در این پروژه کاملا متقاعد نشده بود. میلر به هالیوود ریپورتر گفت که پس از خواندن کتاب اصلی و چندین پیش‌نویس متفاوت از فیلمنامه، با شک و تردید به لس آنجلس رفت و در این فکر بود که آیا استودیو با چیزی که او می‌خواهد امتحان کند، موافق خواهد بود یا خیر.
بنت میلر و برد پیت به جای ساخت یک فیلم ورزشی معمولی، توافق کردند که فیلمی نوآورانه‌تر بسازند که از عناصر همیشگی و سنتی دور باشد. سونی پیکچرز پس از شنیدن ایده‌های او موافقت کرد تا داستان را طبق نظر میلر پیش ببرد و درامی منحصر به فرد به تماشاگران هدیه دهد.
داستان مانی‌بال شبیه به دیدگاه یک نفر است اما فیلمنامه فیلم در واقع با ترکیب صحنه‌ها و عناصر فیلمنامه‌های مختلف به قلم استن چروین، آرون سورکین و استیو زایلیان تهیه شده است. فیلمنامه اصلی چروین که از روزهای ابتدایی پروژه در دسترس بود، بعدا توسط زایلیان و سورکین که به طور جداگانه روی صحنه‌های مختلف کار می‌کردند، بارها و بارها مورد استفاده قرار گرفت. به نقل از هالیوود ریپورتر، این دو نویسنده سپس آثار خود را به کارگردان فیلم، بنت میلر سپردند تا او آن‌ها را با یکدیگر ترکیب کند تا داستانی منسجم ایجاد نماید. هر سه نویسنده در نهایت، برای کار در این پروژه، به نامزدی اسکار و گلدن گلوب رسیدند.
مانیبال
صحنه‌های بیس بال فیلم در مکان‌های مختلف سراسر کالیفرنیا، از جمله دو استادیوم بیس بال لیگ اصلی فیلم‌برداری شدند. بر اساس گزارش لس‌آنجلس تایمز، نمادین‌ترین و معروف‌ترین مکان فیلم‌برداری، استادیوم دوجر در لس‌آنجلس بود که تبدیل به نسخه ۱۹۸۴ خود شد تا در یکی از سکانس‌های فلش‌بک بیلی بین، یک بازی از آن دوران به نمایش گذاشته شود. هم‌چنین سکانس مونتاژشده نهایی فوق‌العاده جشن پیروزی در ۲۰ بازی پیاپی اوکلند اتلتیک در فصل ۲۰۰۲ نیز در این استادیوم فیلم‌برداری شد. علاوه بر این، چندین سکانس مانی‌بال، بر خلاف فیلم‌هایی مانند لیگ اصلی که از ورزشگاه واقعی در فیلم‌برداری استفاده نکردند، در اوکلند کلوزئوم فیلم‌برداری شد. صحنه‌های اضافی دیگری نیز در زمین بلر در لانگ بیچ کالیفرنیا تهیه شد.
رابین رایت در فیلم مانیبال نقش شارون، همسر سابق بیلی بین را بازی می‌کند اما بین در ابتدا قرار بود همسر دیگری به نام تارا در فیلم داشته باشد اما این شخصیت از فیلم حذف شد. ستاره چمدان سرد در ژوئیه ۲۰۱۰ به جمع بازیگران فیلم پیوست و حتی صحنه‌های او نیز فیلم‌برداری شد اما تمام سکانس‌های او در همان اتاق ویرایش باقی ماند. بر اساس گزارش لس‌آنجلس تایمز‌، هیچ دلیل رسمی درباره علت حذف چهار صحنه موریس، بیان نشده است. هرچند که رد پای این شخصیت (به ویژه حلقه ازدواج بیلی بین) در نسخه نهایی فیلم مشخص است.
پس از خواندن همه این حقایق درباره پشت صحنه مانیبال، اکنون زمان مناسبی است که بنشینید و این اثر کلاسیک را دوباره تماشا کنید.
منبع: cinemablend


source

توسط techkhabari

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *